Güvensizim

Şunu iyi biliyorum ki güven denen şey çok önemli. Şüphe insanın içini kemiren lanet bir duygu. Bir kerelik yapılan bi hata bile karşıdakinin tüm güvenini sömürüp alabiliyor. İçim içimi yiyor artık, kovboy ne kadar iyi konuşsa da benimle içim almıyor, içim rahat etmiyor, hep bi burukluk, hep tatminsizlik.. Ben ona çok güveniyordum yaa. İçim rahattı, o yapmazdı, yapmasaydı keşke. Bebegim demesinden, seni özledim demesine kadar her söyledigi, mutluluk vermek yerine acı veriyor bana.. Belki taze oldugundan böyle, belki geçecek, belki bi daha yapmadıgını görünce düzelecek her şey.. Peki bi daha yapmayacagının garantisi var mı??.. Sokayım ben bu düzenin içine, hepimiz pisligiz, bütün insanlar igrenç, herkes birbirinin kuyusunu kazıyor, herkes birilerini kandırma peşinde!..