Bayramınız mübarek olsun. Büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden.. Sevgilerimle..
Ya ben gerçekten eski çocukluk günlerime dönmek istiyorum yaa.. Tek derdimin babamın cebinden çaldıgım paralarla yakalanmamak olmasını istiyorum. Para çalmak demişken, bi itirafta buluncam. Kendime bile söylemekten utandıgım bi itiraf.. Küçükken iki katlı bi evimiz vardı. Hala var da belediye sagolsun, arsamızı elimizden alıp başka yere taşımış, ev başka yerde, arsa başka bi yerde, biz arsayı sattık ama ev hala bizim, ama evin arsası başkasına ait falan, böyle saçma salak bi durum mevcut. Herneyse, işte iki katlı evimiz vardı ve alt katımızda kiracı oturuyordu, sanırım kadının kocası polisti, bi tane de bebeleri vardı. Ben hep bunlara gider, bebeyle oynardım. Kendim çok büyükmüşüm gibi, bebek sevmeye gidiyordum yani.. İşte ben onlardan para çaldım ya bi kaç kere, hala aklıma geldikçe utanıyorum.. Bayramla ne alaka bende bilmiyorum ama bayram diyince eski günlere gidip, utançlarımı da hatırlamak zorunda kaldım. Parayı da gidip harcamazdım ha, cüzdanda saklardım. Babamdan da bi kere çarpmıştım, hep beraber cüzdanımda kardeş kardeş duruyorlardı ve birgün annem buldu paraları, ama nasıl bagırıyor, "seeeennn neerrrdeeennn bullduuunnn buu paraalaaarııııııı" diye pöykürüyor üstüme üstüme. En uygununun babamın cebinden aldıgımı söylemek oldugunu düşünerek, hepsini babamın cebinden arakladıgımı söyledim. Böylece daha az paparayla yırttım. Halen söylemedim anneme, sanırım bunu itiraf etmeliyim artık. Çocuktum diyerek geçiştiremiyorum da, oturmuş içime iyice.
İçime oturan bi de teyzemin bana iftira atması var. Geçen gün anneme anlattım onu. Unutamıyorum, mıhlanmış beynime. Çocuk diyip geçmemek lazım aslında, o zaman olan şeyler daha çok akılda kalıyor inan. Annem, teyzem, kuzenim ve ben oturmuştuk, konuşuyor bunlar, konuşurken teyzem ayıptır söylemesi, pırtlattı.. Ama nasıl gülüyor bana bakarak. Ben yapmadım diyorum ama herkes gülüyor, gülücükler sarıyor etrafımı falan ben bagırıyorum, bagırışımda boguluyorum "bennn yapmaadııgggghhmm", teyzemse torunundan bahsederek "bizim bilmemney de böyle yapar, sonra ben yapmadım, annaanem yaptı derr" Herkes tabi ona inandı, pırtlama benim üstüme kaldı. Geçen gün oturdum anlattım anneme, ben yapmamıştım dedim, ohh rahatladım dicektim ama kadın hatırlamıyor bile. Tabi hatırlamaz, yerin dibine giren bendim..
Bi de annemden babam yüzünden bi tokat yemiştim, onu da unutmam. Babam çay döktü, annem geldi bana bi tane çaktı. "ben dökmedügeemmm" diye aglaya aglaya koşturdum. Babam ben döktüm diyene kadar ben çoktan tokatı yemiş ve evin en ücra köşesine pısıp aglamaya başlamıştım bile. Gelip öptüydü babam, sonra da kolumdan tutup banyoya götürmüş, yüzümü yıkamıştı..
Var böyle baya bi aklıma kazınan olayda şuan gelmiyor aklıma.
Ya bi bayram konuşması yapcak, eski bayramları ancaktım, muhabbet nerelere döndü. İtiraf sayfası yapıverdim iki dakikada. Neyse, eskiyi istiyorum. Eski çocukluk bayramlarımı. Bayram geliyor diye heyecanlanışlarımı. Yeni kıyafet alıp onu giymeyi iple çekişimi, koşturup harçlık toplamayı falan.. Aile boyu oluşlarımızı.. O günlerimi istiyorum ben yaaahuuuu..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder