ayrılıgın ilk evresi, inanmama dedik. o evrede ayrılıgı kabullenmemiş oluyorsunuz, şaka, rüya falan sanıyorsunuz. geri barışacaksınız hopp eskisi gibi olacaksınız gibi hayalleriniz var bu dönemde..
sonra ikinci evreye geçiyorsunuz. böyle bi sosyalleşme, bi kahkaha atma, bi insanlarla muhabbet etme dönemi. bu sosyal dönemde önünüze gelene mavi boncuklarınızdan teker teker dagıtmaya başlıyorsunuz. sokakta yürürken bile gördügünüz her er cinsi potansiyel sevgili adayınız oluyor. "hepsinin amına koyucam lan" gibi abzürt düşüncelerle her yana gülücük saçıyorsunuz.. (korkmayın. öyle bi şey yapamayacaksınız. bi orospu çocuguna denk geleceksiniz ve o sizinkine koyacak, emin olabilirsiniz)
sonra 3. evreye geçiyoruz, ipi çözülmüş danaya dönme dönemi oluyor bu dönem. bu dönemde bi ton aday toplamış oluyorsunuz, hepsiyle fingirdiyorsunuz sürekli telefona mesajlar yagıyor falan, onunla bununla görüşüyorsunuz. bi bok falan sanıyorsunuz kendinizi..
sonrasında 4. evreye atlıyorusunuz. bu dönem agresif dönem oluyor. hepsine sinir olmaya başlıyorsunuz. hepsinde onu arıyorsunuz ama bulamıyorsunuz. hepsi ucube gibi görünüyor gözünüze. isyanlara başlıyorsunuz. ben sevemicemmm, sevemicemmm.. götüm gibi bunlarrr, istemiyorum bunları... diyerek yırtıyorsunuz kendinizi. size eskisinin tek mesaj atması bile dünyayı bahşedecekken, onlardan gelen gülü kıvırıp götlerine sokasınız geliyor. arkadaşlarınızdan çıkarıyorsunuz hırsınızı. herkesi azarlamaya başlıyorsunuz.
işte şuan tamda bu dönemdeyim..en acısı da kovboyla hala aynı evdeyim. bi de her şey çok iyiymiş gibi, normaliz. mutluyuz falan.. ama ben gidicem. o karılarla yattı. ben bi başkasına evlilik vaadi verip, yandan bi başkasıyla da fingirdemeye başladım falan..
bu arada geçen gün, ımmm 22 temmuzda sinekle denize gittik, çeşmeye. orda zengin oldugunu umdugum bi herifle tanıştım. arabası falan var, ama bildigin çavoooo.. kırmançii... bu kırmançinin adı, çavo olsun. evlilik vaadi verdigim ilkokul arkadaşımın adı da mamut olsun.
evrelere devam edebilirim, adım gibi biliyorum lakin sıcagı sıcagına, evreleri atladıkça yazma taraftarıyım.. o sebepten şimdilik bu kadarı yeterli..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder