Ömrümü baştan sona anlatmaya kalksam yaşadığım gün kadar yazmam gerekir sanırsam. Acıklı kısımları es geçmek istiyorum, gerekli olanları da aralara serpiştiririm artık. Acıların çocuğuyum modunda yaşıyorum zaten, şurda üç kuruşluk zevkimiz var buraya kazıyarak iyice noterden tasdikletmeyeyim, yeter, unutayım onları bi zahmet.
Kendimden bahsedeyim biraz, dediğim gibi ailenin küçüğüyüm, şımarığım biraz, götüm zamanında kalkıktı ama iyice yerlere indirdiler sagolsunlar. Güzel olmasına hala güzelim ama işte iç çöküntüleri sayesinde güzelliğimi göremiyorum artık. Arada kör topal olduğumu falan da sanıyorum ama çevremdekiler aynaya bakmaya zorluyorlar beni. Evet, güzel bir kızım, özene bezene yaratmış beni tanrım. Çenemde salya akar gibi bi dikiş izim var ama gözüm gibi baktıgım için artık pek farkedilmiyor. (Hikayesini de bi ara anlatırım.) Zayıf, ideal boyda, taş gibi hatunum. Gözlerim hele, görenin dibi düşüyor.. Bu aralar epilasyon sebebiyle alamadığım için biraz bıyıklı dolanıyorum ama onu da elimden geldiğince kesip biçmeye çabalıyorum. Arkadaş, bildiğin pala gibiyim 8 aydır, bir gelişme de yok, dökülmüyor anasını sattığımın bıyığı.
Bacaklarımı beğenmiyorum bi tek, incecik, bir de yamuklar. Öyle olmadığını söylüyorlar ama inanmam, kör müyüm arkadaş!
Katır inadı var bir de bende. İstediğim olana kadar her yolu denerim, pes etmek yok! (nefret ediyorum bu huyumdan)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder