küçükken herkesin bişiler yapıp büyüdügünde hatırlayıp utandıgı anıları olmuştur. benimde var.. off çok utanıyorum. anneme de yeni itiraf ettim zaten bu olayı. hayır kendime bile itiraf edemiyordum ama evet, yaptım ben bunu, yaptım arkadaş..
bizim müstakil evimiz vardı iki katlı, üst katta biz otururduk alt katta da kiracımız vardı. kiracımız yeni evli bi çiftti ve bi de bebeleri vardı. kendim çok büyükmüşüm gibi ben sürekli onlara çocuk sevmeye giderdim. neyse, kola şişesi gibi bişiyi bunlar kumbara yapmışlar ve o birgün şeytanla tanıştım ve beni dürtmeye başladı, her gidişimde pencereden arka bahçeye o kumbaradan bi kısım dökmeye başladım. sonra bi baktım bagımlılık yaptı. kendimi alamıyorum sürekli gidip döküyorum falan.. adamlar da hiç demezler miydi acep "ulan bu artacagına azalıyo lan" diye çok merak ediyorum!! neyse bi gün de babamın cegbine elimi attım kagıt paralar, offff, gözüm döndü.. çaktırmadan kaptım içinden bi kaç tanesini ve ben böyle böyle biriktirdim bayaaaca bi para. gidip harcasam bişiler alsam anlicam kendimi de biriktiriyorum 5 yaşında hangi hedeflerim için biriktiriyorsam artık.. neyse bi gün annemin çıglıgıyla kendime geldim.
"BU PARALARI NERDENNN BULDUNN SEEENNNNNNN!!!" diye yırtıyo kadın kendini. zulamı bulmuş! 5 yaşındaki zekamla iki saniye içinde kafamda bi ölçüm tartım yaparaktan babamın cebinden aldıgımı söylemenin en mantıklısı olduguna karar verip
"BABAMIN CEBİNDEN ALDIM BÖHÜÜ.." dedim. komşudan çarptıgımı söylesem kukumu yakacak belli, bilirim anamı, abimin elini bakkaldan sakız çaldı diye yakmış, okul çantasında silgi bulunca dayaktan pestile döndermiş ve tam böyle suyu çıkacak kısımda babam yetişip silgiyi ben aldım demiş falan.. öyle böyle bi kadın degil yani, hırsızlıga pek bi tepkili..
az dayak ve paralarımın elimden alınması sonucuyla yırttım olaydan. yalnız şuan o komşularımla karşılaşsam yüzlerine bakamam utancımdan. aklıma geldikçe bile yerin dibine giriyorum. bahçeye döker döker sonra gider toplardım!! allahım, rezalet!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder