ayrılık sancıları son gaz devam..

bakalım bi neler olmuş...
şimdi, 10 agustosta bi gittim eşyaların büyük kısmını toparladım evden, kovboy iyiydi bana karşı, zoruma gitmedi degil tabi, odama yerleşmiş pezevenk ev arkadaşı. sarılıştık falan, beni metroya kadar bıraktı.. sonra 12 agustosta bi daha gittim. çok kötü oldu kovboy, agladı falan, bende saldım.. sarılıştık, beraber uzandık falan. içimdekilerin hepsini söylemiyorum dedi, özür dilerim dedi, seni çok üzdüm, keşke böyle olmasaydı keşke gitmeseydin falan.. "iyi bak bana, belki son kez görüyorsun" dedim, sonra aglamaya başladı zaten, öyle bögüre bögüre degil tabi, sessiz sedasız gözünden aktı yaşlar.. yine metroya kadar götürdü, çok kötüydü, gitme kal dicek bile sandım hatta. son kez gördüm onu, son kez öptüm, son kez sarıldım.. metro gitti, bakakaldım..
13 agustos akşamı yola çıktık, araba hareket edince msg attım kovboya, "iki buçuk yıl önce yazdıgın "seni sev..yorum" notundan düşen "i" harfini bulmuştum ya sadece, sonunda "m" harfini de buldum, yapıştırdım yerine. şimdi tamam oldu, gidebilirim artık.. iyi kal, hoş kal, hoşça kal.." diye..
15 agustos saat 15:26 da aradı beni, yine bişi bulamadı evle ilgili bişi sölicek sanarak açtım telefonu, iyi misin dedi direk, afallayıp, iyiyim, diyebildim. hı, iyiysen bende iyiyim o zaman dedi. olmadıgım biri olmak istemiyorum falan filan dedi, bende bi kere ol da en azından onca çabamın boşa olmadıgını bileyim dedim, kötü oldugunu söyledi işte.. dün sana mektup yazdım dedi, yolla bana onu dedim, adresimi msg attım falan.. konuşuruz sonra diyerek kapadı. akşamına yolladın mı yazdım, "henüz degil..yarın belki..aslında içinde başka bir şeyle yollayacaktım ama sonra.." yazdı. tabi ben yüzük hayallerine kapıldım hemen. bi kaç mesajlaşma daha oldu sonrasında.. benim gitmem onun kurtuluşu olacagını sanarken sandıgı gibi olmamış, herkes şaşırıyormuş, çok kötüymüş falan.. bugünse mektubu yolladın mı diye mesaj attım, yollamicam beklentiler içinde olma takip etme falan dedi. iki günlükmüş kötülügü, bitti hemen acısı yani.. kapak fotografına da benim resmimi belli olmayan resmimi koymuş, hatta ben bile zor farkettim, bende onunkini koydum. yine huzün çöktü bak. yine kederlerdeyim.. 2günde unuttu mu yani, bu mu yani, çektigi acı bu kadarcık mıydı?? allahım ben bu kadar büyük ne günah işledim ya. umursamıyorken çıktı yine kendini hatırlattı, sonra yine yok oldu.