ayrılık sancıları son gaz devam..

bakalım bi neler olmuş...
şimdi, 10 agustosta bi gittim eşyaların büyük kısmını toparladım evden, kovboy iyiydi bana karşı, zoruma gitmedi degil tabi, odama yerleşmiş pezevenk ev arkadaşı. sarılıştık falan, beni metroya kadar bıraktı.. sonra 12 agustosta bi daha gittim. çok kötü oldu kovboy, agladı falan, bende saldım.. sarılıştık, beraber uzandık falan. içimdekilerin hepsini söylemiyorum dedi, özür dilerim dedi, seni çok üzdüm, keşke böyle olmasaydı keşke gitmeseydin falan.. "iyi bak bana, belki son kez görüyorsun" dedim, sonra aglamaya başladı zaten, öyle bögüre bögüre degil tabi, sessiz sedasız gözünden aktı yaşlar.. yine metroya kadar götürdü, çok kötüydü, gitme kal dicek bile sandım hatta. son kez gördüm onu, son kez öptüm, son kez sarıldım.. metro gitti, bakakaldım..
13 agustos akşamı yola çıktık, araba hareket edince msg attım kovboya, "iki buçuk yıl önce yazdıgın "seni sev..yorum" notundan düşen "i" harfini bulmuştum ya sadece, sonunda "m" harfini de buldum, yapıştırdım yerine. şimdi tamam oldu, gidebilirim artık.. iyi kal, hoş kal, hoşça kal.." diye..
15 agustos saat 15:26 da aradı beni, yine bişi bulamadı evle ilgili bişi sölicek sanarak açtım telefonu, iyi misin dedi direk, afallayıp, iyiyim, diyebildim. hı, iyiysen bende iyiyim o zaman dedi. olmadıgım biri olmak istemiyorum falan filan dedi, bende bi kere ol da en azından onca çabamın boşa olmadıgını bileyim dedim, kötü oldugunu söyledi işte.. dün sana mektup yazdım dedi, yolla bana onu dedim, adresimi msg attım falan.. konuşuruz sonra diyerek kapadı. akşamına yolladın mı yazdım, "henüz degil..yarın belki..aslında içinde başka bir şeyle yollayacaktım ama sonra.." yazdı. tabi ben yüzük hayallerine kapıldım hemen. bi kaç mesajlaşma daha oldu sonrasında.. benim gitmem onun kurtuluşu olacagını sanarken sandıgı gibi olmamış, herkes şaşırıyormuş, çok kötüymüş falan.. bugünse mektubu yolladın mı diye mesaj attım, yollamicam beklentiler içinde olma takip etme falan dedi. iki günlükmüş kötülügü, bitti hemen acısı yani.. kapak fotografına da benim resmimi belli olmayan resmimi koymuş, hatta ben bile zor farkettim, bende onunkini koydum. yine huzün çöktü bak. yine kederlerdeyim.. 2günde unuttu mu yani, bu mu yani, çektigi acı bu kadarcık mıydı?? allahım ben bu kadar büyük ne günah işledim ya. umursamıyorken çıktı yine kendini hatırlattı, sonra yine yok oldu.

Elma dersem...

sapıttım iyice a.q! düşünmicem dedikçe aptal aptal işlere bulaşıyorum. şu mamutu seveyim ya nolur tanrım.. benden yoksa büyük çapta bi orospu çıkacak ortaya.. küçük de degil. ne kovboymuş anasını satayım, sikti attı bütün psikolojimi.. düşünmemek için bin tane adamla konuşuyorum, tak aklıma geliyor, fısss.... sönüveriyorum. ne eglendim, ne güldüm halbuki ben bugün. ama amına kodugumun herifi saniyede suratımı leş ölüsüne çeviriveriyor. mamutt, evet mamutt onu sevmeliyim, sev sev sev sophie, seviyorsun onu, uu beybi.. çok güzel bi hareketlenme oldu bende.. la adam daha bugün yatan bi karı için bin tane laf etti, sonra da bana geçmişin önemli degil diyor. şak diye çıkarıvercek ilerde karşıma ya hadi bakalım. "kara" ile de konuştum bugün msnde.. bu da benim camıştan sonraki aşık oldugum herif.. dengesizin önde gideni. şak diye çıkıveriyor zort diye yok oluyor sonra. kamera açtıydım da, ses gitmiyo zannediyorum meger sesi açık unutmuşum. oo muhabbet falan annemler abimler, tam şunu dedigim an sesin açık oldugunu farkettim "ooohooo çok meşgulüm ben, telefonda  25 kişi ile konuşuyorum burdan 50 kişiyleee, hepsi de farklı farklı kişiler heaaa laaaassktrr... anammmm" diyerekten sesin açıklıgını farkettim. kara da karşıda yıkılıyor tabii.. bende daha önce gülerken bu niye gülüyoo diyodumm. meger abimler kimle konuştugumu anlamaya çabalarken bütün konuşmalarımızı da duyuyormuş. kıpkırmızı kesildim, morardım, renkten renge girdim, gülmekten yerlere falan yattım, sonra da hadi görüşürüz diyip çıktım. sonra maki ile bi çocuk üzerinde yarışa girdik, tabi ben memlekette olmadıgımdan bugün başlayan yarışımızı bugün o bitirmiş bulundu.. başarısız oldum. onun dışında ise tüm gün mamutla kameradan görüştük durduk. kanım ısındı da işte yüzyüze görüşmek lazım. aklıma kovboy geldikçe tabi mamut yok oluveriyor ama offff.. olmamalı. kovboy yok artık, olmayacak şeker. sok aklına!!!! mamuttt, uyudun, sana ihtiyacım var, çöküyorum, çöküşe geçtim.. elma dersem uyan, armut dersem uyanma. ELMAAA!!!

finito..

anamlar geldi, ben evi bıraktım geldim. 4ünde geldiler. son günümüzü de rezil kepaze etti kovboy bey zaten ev tıklım tıklım doluydu bi de zatı muhterem arkadaşları doluştu, kuzenini havaalanına yolladık, gece gece, havaalaında facebooklara girip karılarla yazıştı sonra eve gelince de zortlayıp uyudu.. tüm gece ses çıkarmadan sümügümü çeke çeke agladım zaten. sevdim agladım.. bu orospu çocugu için halen aglayabildim yani.. onun için degil aslında kendim için aglıyorum, kendi rezilligim, başarısızlıgım için.. mamutla da evleniyorum. sanki sevecek gibiyim, aşk degil elbette ama da amaaaaaaaaaaaannnnn.. her neyse..

gebelik testi

iki gündür başım dönüyor, midem bulanıyor.. acile falan gittim, bogazımla alakalıymış. kulaga vuruyormuş o da baş dönmesine sebep olurmuşş.. ama çevremdeki herkes "hamile olmayasın?!!" demeye başlayınca ilk önceleri yok lan olmaz öyle şey derken, hadi olduysa demeye başladım. ve bugün içime düşen kurdun etkisiyle sinege test aldırdım. "1 aspirin 2 gebelik testi!" saatlerce nöbetçi eczane etrafında döndükten sonra cesaretlenip girip aldı sinek, neyse döndük dolaştık oturduk bi yere. ve tek çizgi ile bu oluşan kurtcugumuzu yok ettik..öyle bir şeyin oldugunu düşünemiyorum bile! hele de yeni yasayla aldırma yasaklanmışken!!! allahım sen koru! aklımda hemen türk filmi yarattım zaten, mamuta söylüyorum, kovboydan saklıyorum.. mamut beni böyle kabul ediyor evleniyoruz falan doguruyorum ben. yıllar yıllar sonra, sokakta bi çöpçüyle karşılaşıyoruz ve "yavrum aslında gerçek baban bu" diye çöpçüyü gösteriyorum falan.. neyse, bu senaryoların hiçbirine gerek kalmadı allahtan..
 bu arada annemlerin gelmesine son 2 gün kaldı. 4ü akşamı burdalar.. :((((