Okumadan geçmeni tavsiye ederim, küfür yemek istemiyorum inan, dur deme öyle, aaa çok ayıp!!

Bir hikaye yazmak istiyorum. Saçma da olsa bana ait bi hikaye. Benim uydurdugum, benim kurguladıgım, benim saçmaladıgım bir hikaye.. Üstüne hiç düşünmedim inan. Hatta şuan bile ne yazacagıma dair bi fikrim yok. Aklıma ilk gelen cümlemle başlayıp düşünmeden, akışıyla yazmayı planlıyorum. Bu ön girişi uzattıkça uzatabilirim, evet bunu yapabilirim ve bunu yaparken, bunu yapmadaki tek amacım, aklıma o ilk cümlenin ne olacagı gelmiyor olması olabilir.. Evet, olabilir ama olmama ihtimali de var! Acı degil mi? O ilk başlangıçlar yok mu, hep orda zorluk yaşar insan. Kavga ediyorsundur, aşıksındır itiraf edeceksindir, vs, o ilk cümle bogazında dügümlenir. Bir başlayabilsen devamı gelecektir lakin bir türlü en dogru başlangıcı bulamazsın. Mesaj yazmaya kalkarsın, yazar yazar silersin, bi türlü begenmezsin başlangıcını. İlişkiye başlarsın, o kadar berbattır ki o ilk başlangıç günleri, nasıl davranacagını kestiremezsin, hatta bazen ilk görüşme günleri o kadar zordur ki, sırf bu sebepten gitmeyip belki de hayatının adamını/kadınını kaybedersin. İlk iş günü, işkencedir.. Örnekleri çogaltabilirim, bundan eminim..

Ne demiştim, bir hikaye yazmak istiyorum. Bana ait bir hikaye, benim uydurdugum..

Gördün mü bulamadım işte başlangıç. Yok yok benden bi cacık olmaz. Şu başlangıçlar yok mu allah kör etmeye onları..

"dün merdivenlerde olmayan bir adamla karşılaştım, bugünde orda degildi, keşke dedim keşke gitse..."