Bir şeylerin sonu, yeni şeylerin başlangıcı..

Yazma cesaretini buldum kendimde sonunda. Pek fenaydım günlerdir, istesemde yazamazdım zaten.. Bitti kovboyla. Dedigim gibi gözlerinde görüyorum artık bana olan sevgisizligini. Hala kabullenemesemde elbet kabullenecegim, bittigini de hala inandırıcı bulamıyorum inan. Ama bitti işte, gerçekten bitti.. İçimde kendi kendimi kandırmaya çalıştıgımın farkındayım. Olabildigince vurmaya çalışıyorum yüzüme gerçegi, ezmeliyim o salak umutlu aptal iç sesimi.. Bagıra bagıra bitti desemde içimdeki aptal hala umut baglıyor, tutunmaya çalışıyor bazı dallara. O dalların çatlaklıgının farkında olsa da gözlerini yumuyor, görmemeye çabalıyor, farkındayım, her şeyin farkındayım. İç sesimin yapmaya çalıştıgınında farkındayım, gerçeginde.. Kabullenemiyor elbet insan, geçmişe tutunmaya çalışıyor, ama ama böyleydi, ama o seviyordu, ama bana bunu yapıyordu, bunu demişti, bak şimdi de böyle yapıyor acaba bunu mu demek istiyor.. Altını eşeledigim basit şeylerin altının boşlugunun farkındayım. En çok bu farkındalıklık durumu canımı acıtıyor işte. Kapatıyorum gözümü görmemek için. Ama kapatsamda hayali gözümün önünde ve bana basbas bagırıyor, bitti sophii!bitti! Kabul etsende etmesende bitti! Seve seve etmezsen, sike sike edeceksin! Bitti!

Evime geldim. Anneme anlatacagım diyerek. Binlerce insana sora sora annemi gelmeden hazırlaya hazırlaya geldim evime. Her şeyi anlatacaktım, camışı, kovboyu, kovboyla aynı evde yaşadıgımı, vs.. Tüm içimi boşaltıp rahatlayacagıma inandım ama anlatamadım. Kıvırdım. Gözlerindeki yorgunlugu gördüm çünkü, üzgünlügü.. Onu daha da yıpratamazdım..

Bugünse doktora gittim, psikologa, yeni bi hayat bekliyormuş beni, öyle diyor.. Nefes terapileri, egzersizler, kitaplar, hipnoz, vs.. Denicekmişiz her şeyi, güvenmeliymişim ona, ardıma baktıgımda gülecekmişim bugünlerime.. Sevecekmişim hayatı yeniden, mutlu olacakmışım, sigarayı bile bırakacak, tüm önyargılarımdan kurtulacakmışım.. Unutturacakmış bana geçmişi.. Hadi bakalım.. Ben çabalayacagım ama. En çok ben çabalayacagım. Kovboya inat hayatımdan zevk alacagım. Ona inat çok mutlu olacagım! "benle evlenmeyi düşünmüş, meger aşmışmış geçmişe olan takıntısını, teklif edecekmiş ki evlilik teklifi, ben mahvetmişim. Saçma hareketlerimle, mutsuzlugumla, negatif enerjimle.." ulan, onca emek harcadım ben be, onca eziyet çektim, onca umut besledim, bu bana söylenecek laf mı ulan! Ben geçmişi silmek adına ne eziklikler yaşadım, ne tavizler verdim, kıçı kırık mutsuzluk mu bozdu onca emegimi yani.. Ben miyim o mutsuzluga sebep olan! Sen bana hergün istemedigini söylerken zil takıp oynamadıgım için özür dilerim, özür dilerim neşe saçamadıgım için.. Sana inat çok mutlu olacagım, dişimi tırnagıma takıp çabalayacagım ve mutlu olacagım.. Geçmişimi silip atacagım. Yakamdan atacagım o lanet geçmişimi.. Her şeyi ama her şeyi unutup temiz bir sayfadan başlayacagım hayata..

Doktorun dedigini yaptım. Ne varsa geçmişte kötü şeyleri hatırlatan attım. Zaten fazla bir şey yoktu, tek camışa ait şeyler vardı bi kaç parça, deştim evi ve ne varsa attım. "o.ç m" (bundan hiç bahsetmedim, bahsetmicemde ama özetle tam bir orospu çocugudur kendisi adı "o.ç m" olsun o sebepten) ye ait bir şey yok zaten bende, "kovboyun arkadaşı" na ait de bir şey yok, sildim şuan. Burda bile bahsetmeyecegim bir daha, hiçbi yerde hiç bi şekilde.. Yoklar, olmadılar, hayatımda tanımadıgım insanlar onlar.. Kovboyu silemem henüz, o taze, kıyamadım da bir şeyine dokunmaya, mesajlarına bile dokunamadım, hatta adına, hala ördek diye kayıtlı telefonumda.. Degiştiremedim, ama zamanla..

Numaramı degiştirecegim, facebookumu temizleyecegim, onları hatırlatacak hiçbir şey bırakmayacagım. Arkadaşlarımı da uyaracagım, yoklar, kimse bana bunlarla ilgili tek kelime etmeyecek, ben bakireyim, ben o insanları tanımıyorum, hiçbir zamanda tanımadım.. Doktor kontrolüne de gidip gerekenleri yapacagım ve bir daha kendi kendime bile asla bu konulardan bahsetmeyecegim. Bitti. Bu son onların geçen bahsi. Şuan siliyorum hafızamdan ve bir daha da asla gün yüzüne çıkmalarına izin vermeyecegim.. 6 yıllık ilişkim falan da yok benim. Sevmedim ben kimseyi.. Şuan kovboyu silemedigimden o var hala ama onu da silecegim. Ona da hazır hissettigimde kendimi, yok edecegim onunda varlıgını.. Bu beyin benim. Ona ben hükmederim. O bana degil! Ben degerliyim. Ben dünyadaki en degerli şeyim. Bu dünyadaki en özel, en önemli şey benim ve kimsenin en önemli gördügüm şeye zarar vermesine izin vermeyecegim. Ve kendim de gözümden bile sakınacagım... Zamanı gelecek, her şeyin zamanı gelecek, sırayla.. Çok mutlu olacagım. Bu dünya, benim için dönüyor. Bana bir şey olduktan sonra dünya artık benim için dönmeyecek ve ben benim için döndügü müddetçe bunun farkında olacagım ve yaşadıgım her günün benim için bir armagan oldugunu kabul edip zevk alacagım. Düşünsene, benim varlıgım için koca bir dünya dönüyor, çiçekler çiçek açıyor, fırıncılar ekmek yapıyor, insanların hepsi benim varlıgım için çaba harcıyor.. Her şey benim için. Ve ben onların çabalarıyla var oluyorum.

Sevgilim benden sıkıldı napmak gerek doktor beyy!

1) büyü yaptırabiliriz, ama genelde ters teper, duracagı varsa da çocuk kaçarak gider

2) dua okuyabiliriz, cenabetim hiç bi duam tutmaz anasını satayım, lanet olası dövmeler, siyah sekizine sokayım!

3) aşırı ilgi, kendini bi bok sanıp, daha da götüm götüm kaçıyorlar vallahi, üstüne düştükçe nazlanıyor.

4) umrumda degilsin tavırları, dozajı ayarlayamayıp hepten kaybetme şansı yüksek, zati herif sıkılmış, iyice topuklayabilitesi yüksek.

5) kıskandırma, benimkinde etkili degil, daha da canavarlaşıp uzaklaşıp hıncını da benden çıkarıyor.

Aklıma başka bişi gelmiyor. Napcam yaaa benn! Nolur bi mucize olsun. Nolur tanrım bi mucize yarat ve öküzü insana çevir. Prenses kurbagayı öpmüş prens olmuş. Ben fazlasıyla bi öküz öptüm, bi kıyak yap bana da yaa, lütfenn..

Uçtu kuşum elimden..

Kovboy beni iplemiyor. Hep kavga ederdik ama bi şekilde barışırdık aynı evde oldugumuzdan. Bu sefer ne denediysem işe yaramadı! Gözlerinde, bakışlarında boşluk görüyorum. Sözlerinde de.. Bitirmiş! Kendin ettin diyor, bitirdin yavaş yavaş diyor. Huysuzlugun, mızmızlıgın, mutsuzlugun.. Ne nalet bişiymişim de farkında degilmişim! Ulan it, sen yapmadın mı beni böyle.. Sen hergün kan aglatırken nasıl ben mutlu mesut olurdum! Sen hergün geçmiş geçmiş derken ben nasıl mızmızlanmadan dururdum....
Lan valla bitmiş lan. Çaresizim. Her şeyi denedim. Gerçekten umrunda degilim. Gayet farkediliyor.. Ya biri var aklında ya da gerçekten sabrı bitti, sıkıldı, vs..
Şimdi memleketinden arkadaşı geldi ve aldı çocugu gecenin bu saatinde götürdü.. Nere gitcekler! Sik gibi beni bıraktı gitti. Asla yapmazdı bunu!

Başlıgında..!

Fuarında, konserinde, lunaparkında, işinde, kovboyunda, sevgininde, sevmeninde.. Siktigimin hayatı..

Uyusunda büyüsün neeeennnniii..

Uyumalıyımmm.. Sabah işe gidicemm!! Uyuyayım diye 2 bardak rakı bile içtim oysa ki ama hala tık yok.. Koyun da sayıyorum ama nuh diyo peygamber demiyor dinine yandıgımın uykusu. Dişimde agrıyor yine zaten. Dişçiye gittim bugün yine, bitirdi sonunda ama daha çok agrıyor şuan. Geçici dolgu varken daha iyiydi valla.. Kazıgı da gömdü pezevengin herifi. 500 lira bi kanal tedavisi anasını sattıgım. Peşin istiyor birde.. Aile bireylerimi soydum bende, okul harcı da geldiginden ötürü bayaaca para lazım bu ay..
Haydi uykuu lütfenn!!

"İş"liyim.

Vee karşınızda, mali müşavir yanında, ne oldugu belirsiz bir sıfatla çalışmaya başlayacak olan bir insan bulunmaktaaa.. Az mahsun, az pişman bakışlarla hallettim olayı.. "sana güvenmiyorum" dedi adam yaa.. Yine gidersin diye şüphelerim var dedi. Adam gibi para ver, canımı ye arkadaş. Versen gider mider düşünmene gerek kalmaz, biz gitmeyiz zaten. 300 lira vercek, neye yeter o para! Eşek gibi de çalıştırıyor.. Haydi bakem, hayırlara vesile ola. Ehliyet de alıyorum zaten. Pek bi geliştirdim kendimi haa! Dün boktum, bugünde iyice koktum.. Şu ingilizceye de bi asılmaya başlasam iyi olur. Ulan anadolu lisesi bitirdim, üniversitede de hazırlık okudum, halen fıss.. Evet evet, bi sonraki hedefim, ingilizcemi geliştirmek.

İşsizim.

Uyku düzenimin içine ettigimden dolayı sabah uyanamam diye hiç yatmadım. Gözlerim zonkluyor!! Az sonra kovulcam, tüm ugraşım rezil olup dönmek için yani. Mali müşavir yanında çalışıyordu bizim sinek, onun çalıştıgı yere stajer olarak başlayıp sonrada haber vermeden tüymüştüm. İşte şimdi oraya iş başvurusu yapmaya gidiyorum. Adam kıçıyla gülerek yollayacak beni. Hatta herkes gülecek bana. Dalga geççekler benlennn.. Allam, gitmesem mi?! Onca uykusuz kaldım, hazırlandım ettim. Sabah erkenden gideyim ki az insan olsun, az insana rezil olayım diye plan falan yaptım.

"Olumlu düşün sophie, olumlu düşün, olumlu olsun."
"Ne olumlusu lan dingil, az gerçekçi ol!"

Eff, temizlikçi istiyorumm..

Götümü kaldırıp evi temizlemem lazım. Kovboyun annesi gelecek yarın ve evi bok götürüyor. Çok yorgunummmm, bi ton dolandım dışarda. Akılsız başımın cezasını ayaklarım çekti, tee ebesin şeyindeki kuaförde, bi heves takı toka yapcam diye aldıgım boncukları unuttugumdan dolayı oraya gitmem gerekti. Çok unutkanım yaa. Aslında bu unutkanlık degil! Sorumsuzluk, ilgisizlik, aptallık, salaklık.. İstedigin kelimeyi seçebilirsin, seçeneklerde olmasa da, hakediyorum çünkü!
Hangi insan anneler gününde annesine hediye yollamak için otogara gitmeye kalkıp yarı yolda elinde hediye olmadıgını farkeder?! Hangi insan hergün ama hergün okula giderken elinde defterlerle çıkıp, okula vardıgında elinin boş oldugunu görürüp çıglık atar!! Hangi insan, para çekmeye tee çarşıya kadar gidip kartı almamış olur.. Hepsini geçtim hangi insan her evden çıkışında en az üç kere eve unuttugu şeyleri almak için geri döner..
Neyse, ehliyet kursuna yazıldım bide bugün, çenem yoruldu baya. Gittim 600 dediler, 450ye yazıldım döndüm, baya efor sarfetmem gerekti yani anlayacagın. Pazarlık konusunda çok iyiyimdir. Bugüne kadar en iyi pazarlıgımı ikinci el eşya alırken yaptım herelde.. Buzdolabı ve çamaşır makinası fiyatı sormaya gitmiştik kovboyla, almayacaktık o an paramız yoktu ama o kadar indi ki bu fırsatı kaçıramazdık, aldık.. 500 olur size diye başladı, 450, derken 400, 350 diyince kovboyun gözü döndü alalım alalım diye, tabi ki olmaz dedim, iyi günler derken 300e indi, taşıma da bizden olsun dedi, ı ıhh derken bi baktım 200e inmiş, taşıma da dahil mi diye sordum yüzsüz yüzsüz. Dahil diyince almaya karar verdim.. Yüzsüz olan ben miyim aslında buna emin degilim. Adam 200 e satıp kar edebilecegi eşyayı bize 500 e kakalamaya çalışmış..
Spor salonuna gittim bi de, aylık 80 dedi. Kadın aygır gibiydi, korktum, teşekkürleerr, iyi günleerr, bi düşüneyim diyip çıktım.
Sürekli evde bunalmaktan bıktıgımdan dolayı kendimi bi şeylere verme hevesindeyim şimdi de. Muhasebeci yanında çalışmayı düşünüyorum (tabi alırsa beni) 250lira vercek ama napalım, tecrübe edincem en azından. Ehliyet, spor, dans okulu, resim.. Bekle beni sosyallik, bennn geliyorummm..
Eff evi temizlemem gerek halen..

Okumadan geçmeni tavsiye ederim, küfür yemek istemiyorum inan, dur deme öyle, aaa çok ayıp!!

Bir hikaye yazmak istiyorum. Saçma da olsa bana ait bi hikaye. Benim uydurdugum, benim kurguladıgım, benim saçmaladıgım bir hikaye.. Üstüne hiç düşünmedim inan. Hatta şuan bile ne yazacagıma dair bi fikrim yok. Aklıma ilk gelen cümlemle başlayıp düşünmeden, akışıyla yazmayı planlıyorum. Bu ön girişi uzattıkça uzatabilirim, evet bunu yapabilirim ve bunu yaparken, bunu yapmadaki tek amacım, aklıma o ilk cümlenin ne olacagı gelmiyor olması olabilir.. Evet, olabilir ama olmama ihtimali de var! Acı degil mi? O ilk başlangıçlar yok mu, hep orda zorluk yaşar insan. Kavga ediyorsundur, aşıksındır itiraf edeceksindir, vs, o ilk cümle bogazında dügümlenir. Bir başlayabilsen devamı gelecektir lakin bir türlü en dogru başlangıcı bulamazsın. Mesaj yazmaya kalkarsın, yazar yazar silersin, bi türlü begenmezsin başlangıcını. İlişkiye başlarsın, o kadar berbattır ki o ilk başlangıç günleri, nasıl davranacagını kestiremezsin, hatta bazen ilk görüşme günleri o kadar zordur ki, sırf bu sebepten gitmeyip belki de hayatının adamını/kadınını kaybedersin. İlk iş günü, işkencedir.. Örnekleri çogaltabilirim, bundan eminim..

Ne demiştim, bir hikaye yazmak istiyorum. Bana ait bir hikaye, benim uydurdugum..

Gördün mü bulamadım işte başlangıç. Yok yok benden bi cacık olmaz. Şu başlangıçlar yok mu allah kör etmeye onları..

"dün merdivenlerde olmayan bir adamla karşılaştım, bugünde orda degildi, keşke dedim keşke gitse..."

Yerin dibi ne kadar derindir acep ki recep???

Hani böyle arada birileri seni gösteriyormuş, sana gülüyorlarmış hissiyatı olur, kendini yoklarsın, farmuarım mı açık, burnumda sümük mü var acaba diye kontrol edersin, sonra huzursuz olursun. Saçma bi kompleks durumudur, aslında kimsenin seni ipledigi yoktur ama sen etraftaki herkesi seni parmakla gösterip kahkaha atacak gibi görürsün, kaçmak istersin ordan bi an önce, arada bana da gelir. Bugünde o günlerden birindeyim sandıydım da yanılmışım. Metro bekliyorum istasyondayım, yine birileri bana gülüyor gibi geldi, aman mikcem kompleksini, gayet güzelim, spor giyinmişim, makyajım gayet güzel, saçlarım iyi, bugün olmaz, defol git diyerekten kışkışladım kompleks durumumu. Ay allamm ben kadar gerzek başka insan yoktur ya, bu kadar dikkatsiz, bu kadar umursamaz başka insan olamaz. Üstümdekini ters giymişim. Metroya bindikten sonra farkettim. Sonrada kendimi kıvırıp götüme sokmak istedim, o derece utandım, kıvrandım saklanmak için. Önümü çantamla saklamaya çalışıyordum, modeli bu zannederler belki diye kendimi avuttuyordum ki camdan arkamı görene kadar sürdü bu dangalaklıgım. Arkamda kabak gibi etiket sırıtıyor ve ben sırtımı vermişim insanlara, saklanıyorum güya! Salak salak salak!